پايگاه جامع سلامت، آموزش و هوشمندي كودكان مطابق با استانداردهاي جهاني و بومي

والدين

چه آموزشی برای رشد و تکامل کودک مناسب است؟ چطور چنین آموزشهایی برای کودک فراهم کنیم؟ آیا می‎توان برنامه‎ای طراحی نمود که اهداف مورد نظر والدین را در خصوص آنچه فکر می‌کنند کودک باید یاد بگیرد، برآورده کند؟ در سال 1996 و پس از آن در سال 2009 بنیاد آموزش کودکان بیانیه خود را به گونه‎ای ویرایش کرد که بازگو کننده این موضوع باشد که کودکان به عنوان افراد جامعه، نیازمند توانایی‎های زیر هستند:

- به خوبی ارتباط برقرار کنند، به دیگران احترام بگذارند، تنوع و تفاوت میان افراد را بپذیرند و به عنوان یک عضو از تیم با دیگران همکاری کنند.

- موقعیتها و شرایط را تحلیل کنند، قضاوت مستدل و منطقی داشته باشند و هر زمان با مسأله‌ای جدید مواجه می‌شوند، آن را حل کنند.

- به اطلاعات از طریق انواع کتبی و شفاهی دسترسی داشته باشند و همزمان که تکامل می‎یابند، بتوانند از ابزارهای تکنولوژی‌ها به طور هوشمندانه‌‎ای استفاده کنند.

- به طور مستمر رویکردها، مهارت‎ها و دانش جدید را متناسب با تغییر در شرایط و نیازها، یاد بگیرند.

همچنین این بنیاد نشان می‎دهد که برنامه‎های آموزشی برای کودکان، باید به کودکان اجازه دهند تا کنجکاوی و اعتماد به نفس را در خود از طریق فعالیت‎های کودک محور و با کسب تجربه در طول بازی‎های مورد حمایت والدین یا مربیان ایجاد کنند. اما تجربیات و بازی‎های باکیفیت و آموزنده برای کودکان خود به خود اتفاق نمی‎افتند. این والدین یا مربیان هستند که برای کودکان فضای فیزیکی و وسایلی را فراهم می‎کنند که خلاقیت آنها را متبلور سازند و اکتشاف و کنجکاوی را در آنها تقویت کنند.

یکی از مهمترین نکات این است که بدانیم سازنده‎ترین تجربیات و بازی ها، زمانی اتفاق می‎افتند که بگذاریم کودکان خودشان این تجربیات و بازی ها را انتخاب کرده و مطابق دلخواه خود اجرا کنند و آنها را تحت فشار قرار ندهیم.

برنامه‎های آموزشی باید ساختار زمانی مشخصی برای کودک داشته باشند که بازی کردن را به عنوان اصلی‌ترین انتخاب او مورد حمایت و توجه قرار دهد. مربیان یا والدین باید در دسترس کودک باشند تا از او سئوالاتی بپرسند که اندیشیدن را در او تقویت کند و ابزار و وسایلی برای حمایت از بازی به او بدهند.

 

To Top ↑